Florentijn Hofman

Stadscocon
Stadscocon – City Cocoon – is een installatie op een werkelijk epische schaal van de Arnhemse kunstenaar Florentijn Hofman. De tentoonstelling vindt plaats in de prachtige Sint Janskerk in het centrum van Schiedam terwijl het museum zelf groots werk ondergaat. Als je de kerk binnengaat en verwacht gebrandschilderde ramen, majestueuze, sierlijke pilaren en een gewelfd dak te zien, bevind je je niet in een rustige kerkelijke omgeving, maar in een kleine, maar nogal luidruchtige, groene kamer met nissen, bogen en een gigantische spiegel. Hier trek je groene stoffen overschoenen aan voordat je naar het hoofdevenement gaat.

THOM KUBLI

Zwart gat horizon
File Festival
De kern van de installatie is de uitvinding van een apparaat dat lijkt op een scheepshoorn. Bij het klinken van elke toon komt er een enorme zeepbel uit de hoorn. Het groeit terwijl de toon klinkt, van de hoorn afpelt, door de tentoonstellingsruimte blijft hangen en ten slotte op een grillige positie in de ruimte barst.

JULIUS VON BISMARCK

Egocentrisch Systeem
In een openbare tentoonstellingsruimte (Art Basel Unlimited) bracht von Bismarck een week door op een paraboloïdevormige schijf van cement, die met een snelheid van vijftien omwentelingen per minuut om zijn eigen as draaide. Hij sliep, at, las en praatte aan de telefoon terwijl hij op het perron was. De kijkers konden hem duidelijk zien, hoewel hij de buitenwereld alleen kon waarnemen als een wazige massa mensen, wier stemmen opgingen in een onverstaanbaar gemompel.

XU ZHEN

In een oogwenk
In een oogwenk is een groep artiesten te zien die mysterieus in de lucht zweeft en de beperkingen van de natuurkunde trotseert alsof ze bevroren zijn in tijd en ruimte. Het werk maakt gebruik van noties van het lichaam als materiaal, en op zijn beurt de materialiteit van het lichaam, waarbij de grenzen van fysieke en cognitieve mogelijkheden worden getest terwijl de kijker probeert te begrijpen wat we zien. De conceptueel gedreven praktijk van Zhen, een productieve en experimentele kunstenaar, omvat een breed scala aan media en maakt vaak gebruik van humor, ironie en verfijnde bedrog.

Dan Tepfer

Natuurlijke Machines Afl. 11: Fractal Boom
In Natural Machines bepaal ik in plaats van een stuk te componeren hoe een stuk werkt. Ik programmeer eenvoudige regels die de computer moet volgen bij het reageren op wat ik speel. Omdat ik improviseer, luister ik altijd naar wat de computer speelt en reageer ik er ook op. Dus uiteindelijk raken de regels mij ook. De visualisaties die ik heb gemaakt, zijn bedoeld om de onderliggende muzikale structuur van elk stuk te onthullen. Ze worden in realtime gegenereerd terwijl ik speel. Alles op het scherm is een directe weergave van een bepaald aspect van de muziek: toonhoogte, dynamiek, ritme, harmonie.

Vitamin Studio

MATT3R
De reis begint in de eerste dimensie, de beelden evolueren en nemen fysieke parameters en constanten op in het gedrag van de verschillende digitale deeltjes. Tijdens de interactieve audiovisuele ervaring reageren de deeltjes op de fundamentele krachten van het universum zoals zwaartekracht, elektromagnetisch, sterk nucleair en zwak nucleair. Omdat licht een fundamenteel element is als het gaat om praten over het universum, de schepping en de materie, bevat Matter een reeks lichtbuizen die reageren op het audiovisuele en deel uitmaken van de interactieve ervaring. Hoe kan het ook anders, Vitamin heeft de hele audiovisuele ervaring ontworpen met interactiviteit. Tijdens de hele ervaring kunnen gebruikers communiceren met de beelden door hun trajecten te wijzigen en parameters toe te voegen, waardoor elke passage uniek en onherhaalbaar wordt. Om de interactie uit te voeren, wordt een reeks dieptecamera’s gebruikt die de beweging vastleggen van mensen rond het afgebakende gebied om te communiceren. De 2D- en 3D-visuals zijn ontworpen met Touchdesigner, een tool waarmee je in realtime audiovisuals kunt ontwerpen, terwijl de audio is ontworpen door Carlos Vera, van Noiz.es, met behulp van Ableton.

INES ALPHA

3D-make-up
Ines alpha is een 3D-artiest gevestigd in Parijs. Ze houdt ervan om betoverde en fantastische versies van de werkelijkheid te creëren. Ze begon te ervaren met 3D terwijl ze werkte als art director in reclame, gespecialiseerd in schoonheid en luxe. Haar belangrijkste oeuvre bestaat uit de serie “3D-make-up”, waarin ze de grenzen van make-up en schoonheid verlegt met behulp van 3D-software en augmented reality. Ze probeert te fantaseren hoe volledige esthetische vrijheid van uiterlijk eruit zou zien. Haar doel is om een ​​leuke en creatieve benadering van make-up en zelfexpressie aan te moedigen.

Dominic Harris

Babyflutter
Baby Flutter is een verzameling kunstwerken die Harris’ fascinatie voor vlinders en hun prachtige vormen verkent. Binnen de interactief bestuurde stukken wordt elke individuele vlinder tot leven gebracht door middel van innovatieve technologieën die een unieke betrokkenheid van de kijker mogelijk maken. Op basis van zijn reizen en ervaringen heeft Harris zijn favoriete tien vlinders geselecteerd, één voor elk van de LCD-schermen. Sommige zijn inheems in specifieke regio’s die hij heeft bezocht, terwijl andere vaak over de hele wereld worden aangetroffen. Elke soort is geherinterpreteerd als een ‘levend’ portret, met hun specifieke kenmerken. Als een kijker het kunstwerk nadert, veranderen de vlinders van rusthouding in vliegmodus, waarbij ze de bewegingen van de kijker volgen in een poging om hun prachtige vleugels in slow motion-vlucht te laten zien.

schnellebuntebilder

Beethoven recomposed
Het audiovisuele project Beethoven hercomponeerde in opdracht van de Duitse omroep WDR is een unieke aanpak om de muziek van Ludwig van Beethoven tastbaar te maken voor mensen met en zonder gehoorbeperking. Om het hele publiek een klassiek concert met hun ogen te laten beleven, werd de symfonie vertaald in een visuele reis door drie generatieve werelden die de melodische beweging, het ritme en de stemmingswisselingen volgden. Deze visuals werden geprojecteerd op een groot monolithisch canvas dat boven het orkest hing. Aan elke kant van het canvas werden drie LED-strips toegevoegd om het toneellandschap te openen in de vorm van de orkestbak. Terwijl de projectie erop gericht was een samenhangend verhaal te vertellen en de verhalende en emotionele aspecten van de muziek weer te geven, werd de lagere resolutie en verschillende lichtintensiteit van de ledstrips gebruikt om de muziek op een nogal didactieve manier over te brengen.